A Garden You Discover by Walkingสวนที่ค่อย ๆ ปรากฏเมื่อเราเดิน

A garden becomes much more interesting to me when it cannot be understood from a single photograph.

Chinese garden traditions offer a useful precedent.

Views unfold through movement.

A wall hides something.

A window isolates something else.

A path changes direction.

The landscape is discovered rather than presented all at once.

สวนเริ่มน่าสนใจสำหรับผมมากขึ้น เมื่อเราไม่สามารถเข้าใจมันทั้งหมดได้จากภาพเพียงภาพเดียว

ประเพณีสวนจีนมีแนวคิดที่น่าสนใจในเรื่องนี้

มุมมองค่อย ๆ เปิดออกจากการเคลื่อนไหว

กำแพงบังบางสิ่งไว้

ช่องเปิดเลือกให้เราเห็นอีกสิ่งหนึ่ง

ทางเดินเปลี่ยนทิศ

ภูมิทัศน์จึงถูกค้นพบทีละส่วน มากกว่าจะถูกนำมาวางให้เห็นทั้งหมดในครั้งเดียว

Ji Cheng's writing on garden making describes different kinds of borrowed views, while historical Chinese gardens often organise architecture and paths around changing perspectives.

I am interested less in copying those gardens than in the mechanism behind them.

A landscape can influence architecture without becoming scenery.

แนวคิดของ Ji Cheng กล่าวถึงการยืมมุมมองจากบริบทที่อยู่ไกล ใกล้ สูง ต่ำ และในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน ขณะที่สวนจีนหลายแห่งวางอาคารและเส้นทางเพื่อให้มุมมองเปลี่ยนไปตามตำแหน่งของคน

สิ่งที่ผมสนใจจึงไม่ใช่การทำสวนให้เหมือนสวนจีน

แต่คือกลไกที่อยู่เบื้องหลังมัน

Landscape สามารถเข้ามากำหนดประสบการณ์ของ Architecture โดยไม่ต้องถูกลดบทบาทให้เหลือเพียงฉาก

At BANG CHAK, bamboo, water, stones, planting and places to pause can enter the route itself.

You do not only see the garden after reaching a room.

You meet parts of it while moving through the building.

Once landscape begins to alter movement, orientation, privacy and pause, it has already become architecture.

ใน BANG CHAK ไม้ไผ่ น้ำ หิน พืช และพื้นที่สำหรับหยุด สามารถเข้ามาอยู่บนเส้นทางใช้งานโดยตรง

เราไม่จำเป็นต้องเดินถึงห้องก่อนจึงจะมองเห็นสวน

บางส่วนของสวนเกิดขึ้นระหว่างการเดินผ่านอาคาร

และทันทีที่ Landscape เริ่มเปลี่ยนการเคลื่อนไหว การรับรู้ตำแหน่ง Privacy และจังหวะการหยุด มันก็ไม่ได้เป็นเพียงของที่อยู่ข้าง Architecture อีกต่อไป