The Square Metres We Chose Not to Buildตารางเมตรที่เราเลือกไม่สร้าง

A development project makes every square metre very easy to see as a number.

ในโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ทุกตารางเมตรถูกมองเป็นตัวเลขได้ง่ายมาก

Which makes deliberately leaving part of a compact house open a decision that needs a reason.

นั่นทำให้การตั้งใจเว้นพื้นที่บางส่วนของบ้านไว้โดยไม่สร้างให้เต็ม เป็นการตัดสินใจที่ต้องมีเหตุผลรองรับ

At the centre of THA MUANG is a courtyard.

กลางบ้านของ THA MUANG มี Courtyard

On a spreadsheet, it might look like an area that could have become more enclosed floor. But architecture does not exist only inside a spreadsheet.

หากมองจากตารางตัวเลข มันอาจดูเป็นพื้นที่ที่สามารถเปลี่ยนเป็นพื้นที่ใช้สอยปิดเพิ่มขึ้นได้ แต่สถาปัตยกรรมไม่ได้ทำงานอยู่ในตารางเพียงอย่างเดียว

That opening gives the surrounding spaces another edge. It is intended to allow daylight to reach further into the depth of the plan, create another possible path for air movement and give the eye somewhere further to travel.

ช่องเปิดนั้นทำให้พื้นที่รอบข้างมีขอบเพิ่มขึ้นอีกด้านหนึ่ง มันถูกออกแบบเพื่อเปิดโอกาสให้แสงเข้าถึงส่วนลึกของผังมากขึ้น เพิ่มเส้นทางสำหรับการเคลื่อนที่ของอากาศ และสร้างระยะให้สายตามองไปได้ไกลกว่าผนังที่อยู่ใกล้ที่สุด

The question therefore becomes less about the area we lost, and more about what the rest of the house gained because we chose not to build there.

คำถามจึงไม่ใช่เพียงว่าเราเสียพื้นที่ไปเท่าไหร่ แต่คือพื้นที่ส่วนอื่นของบ้านได้รับอะไรกลับมา เพราะเราเลือกไม่สร้างตรงนั้น

Not every valuable square metre needs a roof over it.

ไม่ใช่ทุกตารางเมตรที่มีคุณค่าจะต้องมีหลังคาปิดอยู่เหนือมัน