พื้นที่มากขึ้นให้เสรีภาพ และพร้อมกันนั้นก็เพิ่มจำนวนสถานที่ที่เราสามารถวางกุญแจแล้วลืมได้ บ้านใหญ่จึงไม่ได้แก้ความวุ่นวายโดยอัตโนมัติ มันเพียงให้ความวุ่นวายมีพื้นที่กระจายตัวอย่างสง่างามขึ้น

การออกแบบบ้านมักให้ความสำคัญกับห้องหลัก แต่ชีวิตประจำวันถูกตัดสินด้วยจุดเล็กๆ ใกล้ทางเข้า ที่วางกระเป๋า ตำแหน่งรองเท้าและเส้นทางของของที่เข้ามาพร้อมคน หากสิ่งเหล่านี้ ไม่มีที่อยู่ พื้นที่ว่างที่ตั้งใจให้สงบจะค่อยๆ รับหน้าที่แทน

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบของโครงการ PF805 มุมที่ 1

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบของโครงการ PF805 มุมที่ 2

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ

เราเองเคยคิดว่า พื้นที่จัดเก็บ มากคือคำตอบ จนพบว่าที่เก็บซึ่งอยู่ไกลจากจุดใช้งานทำหน้าที่คล้ายสมาชิกฟิตเนสที่ไม่เคยไป มันมีอยู่และทำให้เรารู้สึกดีตอนวางแผน แต่ไม่ได้เปลี่ยนพฤติกรรมจริง

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบของโครงการ PF805 มุมที่ 3

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบของโครงการ PF805 มุมที่ 4

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบของโครงการ PF805 มุมที่ 5

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ

เราต้องการพื้นที่มากขึ้น หรือระบบที่ทำให้ของรู้ว่าจะกลับไปอยู่ตรงไหน

ผลต่อการออกแบบ คือการวาง พื้นที่จัดเก็บ ตามจังหวะชีวิต ไม่ใช่ตามพื้นที่เหลือ บ้านใหญ่จะไม่ช่วยให้หากุญแจเจอ แต่บ้านที่เข้าใจพฤติกรรมอาจช่วยให้เราไม่ต้องเริ่มวันด้วยการตามหามัน