เรามักวัดความใกล้ชิดด้วยระยะทาง คนสนิทควรอยู่ใกล้ คนรักควรนั่งข้าง และครอบครัวที่ดีควรเข้าหากันได้ง่าย แต่ชีวิตจริงมีรายละเอียดเพิ่มอีกข้อ คือ ยิ่งสนิทกันมากเท่าไร บางครั้งยิ่งต้องการสิทธิ์ในการไม่เจอกันโดยไม่ถูกตีความ
บ้านสองหลังในพื้นที่เดียวกันจึงไม่ใช่โจทย์ของการเชื่อมต่ออย่างเดียว มันคือการออกแบบระยะที่ไม่ทำให้ความสัมพันธ์ต้องพิสูจน์ตัวเองทุกวัน เส้นทางอาจพาไปหากันได้ แต่ไม่ควรทำให้ทุกการเดินผ่านกลายเป็นคำเชิญที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
เราเองเคยโรแมนติกกับคำว่า พื้นที่ส่วนกลาง เพราะมันฟังเหมือนความสัมพันธ์ที่ดี ภายหลังจึงเห็นว่า พื้นที่ส่วนกลาง ที่ไม่มีทางเลือกมักกลายเป็นพื้นที่ของคนที่ใช้เสียงดังที่สุด หรือมีตารางเวลาครอบงำที่สุด
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
บ้านควรทำให้คนในครอบครัวพบกันบ่อยขึ้น หรือควรทำให้การพบกันยังคงมีความหมาย
ผลต่อการออกแบบ ใน PF805 จึงอยู่ที่การวางระยะ มุมมอง ทางเข้า และพื้นที่กลางให้สัมพันธ์กัน ความใกล้ชิดที่ยั่งยืนไม่ได้เกิดจากการลบขอบเขต แต่เกิดจากขอบเขตที่ทำให้คนเลือกข้ามไปหากันได้