Tha Yang

การตัดสินใจออกแบบสำคัญ

บ้านเชื่อมคนด้วยระยะ มุมมอง และทางเดิน

ลดผลกระทบจากถนนด้วยตำแหน่งอาคาร และสวน

ตัวบ้านถูกวางให้มีระยะจากถนน โดยใช้พื้นที่สวนช่วยคั่นระหว่างการจราจรกับพื้นที่อยู่อาศัย สวนจึงทำหน้าที่ทั้งเป็นพื้นที่ใช้งาน มุมมอง และระยะทางกายภาพ ไม่ได้เป็นเพียงพื้นที่ตกแต่งรอบอาคาร

เชื่อมพื้นที่ส่วนกลาง โดยไม่ทำให้ทุกกิจกรรมซ้อนทับกัน

Living พื้นที่, การรับประทานอาหาร พื้นที่ และพื้นที่เตรียมอาหารอยู่ในลำดับต่อเนื่องกัน แต่ยังคงตำแหน่ง และหน้าที่ที่ชัดเจน การเชื่อมต่อเกิดจากทางเดิน ช่องเปิด และแนวสายตา สมาชิกในครอบครัวจึงรับรู้ถึงกันได้ โดยไม่ต้องใช้พื้นที่เดียวกันตลอดเวลา

ใช้โถงสูง และบันไดเชื่อมความเคลื่อนไหวระหว่างชั้น

โถงสูงเหนือ Living พื้นที่ เปิดมุมมองไปยังบันได และทางเดินชั้นบน พื้นที่กลางชั้นล่างจึงยังสัมพันธ์กับการเคลื่อนไหวบนชั้นสอง บันไดทำหน้าที่มากกว่าการเชื่อมระดับ เพราะยังช่วยเชื่อมการรับรู้ของคนในบ้าน

ให้เฉลียง และสวนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตภายใน

ผนังกระจก และเฉลียงกึ่งภายนอกทำให้พื้นที่กลางเปิดต่อไปยังสวน ความสัมพันธ์ระหว่างภายในกับภายนอกจึงเกิดทั้งจากการมองเห็น และการเดินใช้งาน ไม่ได้จบลงที่แนวผนังของตัวบ้าน

สร้างความเป็นส่วนตัวด้วยระยะ และลำดับการเข้าถึง

ความเป็นส่วนตัวไม่ได้พึ่งประตูเพียงอย่างเดียว ผนัง แนวต้นไม้ ระยะห่าง และการเปลี่ยนทิศทางของทางเดินช่วยให้พื้นที่ค่อยๆ เปลี่ยนจากส่วนกลางไปสู่ส่วนพักผ่อน และห้องนอน

บ้านจึงเชื่อมคนด้วยการกำหนดว่าแต่ละคนจะอยู่ใกล้กันแค่ไหน มองเห็นกันเมื่อใด และถอยออกจากกันได้ตรงไหน