เราเรียกบางพื้นที่ว่า พื้นที่กึ่งภายนอก ราวกับมันยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเป็นอะไร ทั้งที่ความไม่สุดทางของมันอาจเป็นคุณสมบัติสำคัญที่สุด ไม่ปิดเท่าห้อง และไม่เปิดเท่าลาน มันให้คนหยุดโดยไม่ต้องประกาศว่าจะอยู่ข้างในหรือออกไปข้างนอก

ในบริบทคลินิก พื้นที่ลักษณะนี้ อาจรองรับการเปลี่ยนจังหวะ การพักจากสภาพภายใน หรือการรับรู้สภาพแวดล้อม โดยไม่ควรอ้างผลด้านสุขภาวะหรือความสบายเกินสิ่งที่ แนวคิดการออกแบบ รองรับ

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบของโครงการ PF806 มุมที่ 3

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบของโครงการ PF806 มุมที่ 4

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ

สถาปนิกชอบพื้นที่ประเภทนี้ เพราะภาพสวย

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบของโครงการ PF806 มุมที่ 5

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ

เราเองก็ชอบเช่นกัน แต่ภาพมักไม่บอกเรื่องฝน ลม เสียง และการดูแล ซึ่งเป็นสิ่งที่ตัดสินว่าพื้นที่กึ่งภายนอกจะถูกใช้จริงหรือกลายเป็นพื้นที่กึ่งถูกลืม

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบของโครงการ PF806 มุมที่ 6

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบของโครงการ PF806 มุมที่ 1

ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ

ความยืดหยุ่นของพื้นที่คือการไม่กำหนดอะไรเลย หรือการกำหนดเงื่อนไขให้หลายกิจกรรมเกิดขึ้นได้อย่างรับผิดชอบ

ผลต่อการออกแบบ คือการพัฒนา ร่มเงา, การระบายน้ำ, ขอบเขต, การสัญจร และ การใช้งาน ให้ทำงานร่วมกัน พื้นที่กึ่งภายนอก พื้นที่ ไม่ใช่พื้นที่ครึ่งๆ กลางๆ หากรายละเอียดของมันเต็มใจรับผิดชอบทั้งสองสภาวะ