คนทั่วไปเลิกงานด้วยการออกจากอาคาร บางคนต้องใช้รถไฟฟ้า บางคนรถติด และบางคนได้ระยะทางเหล่านั้นมาเป็นพิธีเปลี่ยนบทบาทโดยไม่รู้ตัว จากคนทำงานกลับไปเป็นคนที่อยากกินข้าวเงียบๆ และไม่ตอบคำถามอีกสักพัก
เมื่อบ้านอยู่เหนือที่ทำงาน ระยะทางสั้นลง แต่การเปลี่ยนบทบาทอาจไม่สั้นตาม ลิฟต์ไม่กี่ชั้นอาจเร็วเกินไปสำหรับใจที่ยังค้างอยู่กับเรื่องข้างล่าง พื้นที่จึงต้องช่วยสร้าง พื้นที่รอยต่อ ทางจิตใจโดยไม่อ้างว่าจะแก้ปัญหา สมดุลระหว่างงานกับชีวิต ได้ทั้งหมด
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
เราเองเคยยกย่อง ประสิทธิภาพ มากเกินไป การไม่ต้องเดินทางฟังดูเป็นชัยชนะ จนกระทั่งถามว่า เวลาที่ประหยัดได้ถูกคืนให้ชีวิตหรือถูกส่งกลับไปให้งานเพราะมันอยู่ใกล้เกินจะปฏิเสธ
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
บ้านควรอยู่ใกล้งานแค่ไหน ก่อนความสะดวกจะเริ่มยืดเวลาทำงานออกไป
ผลต่อการออกแบบ คือการแยก การมาถึง ของบ้านจาก การสัญจร ของคลินิก สร้างจังหวะเปลี่ยนผ่าน และลดการรับรู้ถึงงานเมื่อเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัว บ้านที่อยู่เหนือที่ทำงานยังเป็นบ้านได้ หากสถาปัตยกรรมช่วยให้คำว่า “เลิกงาน” มีพื้นที่เกิดขึ้นจริง