เราออกแบบเอกสารราวกับผู้อ่านจะนั่งในห้องเงียบ มีโต๊ะกว้าง และมีเวลาค่อยๆ เทียบทุกหน้า ความจริงคือแบบจำนวนมากถูกอ่านท่ามกลางเสียงเครื่องมือ แสงที่ไม่พอดี โทรศัพท์ที่ดัง และคำถามอีกสามข้อที่รออยู่ข้างหลัง
อาคารไม่ได้เป็นผู้ตีความเส้น คนต่างหากที่ทำ และคนมีทั้งความเหนื่อย ความเร่ง และขีดจำกัดของความสนใจ ความชัดของเอกสารจึงไม่ใช่ความสุภาพทางกราฟิก แต่เป็นการยอมรับเงื่อนไขมนุษย์ของการก่อสร้าง
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
เราเองเคยคิดว่าถ้าข้อมูลอยู่ครบในหน้า ก็ถือว่าหน้าที่จบแล้ว แต่นั่นคล้ายวางยารักษาไว้บนชั้นสูงสุดแล้วบอกว่าคนไข้เข้าถึงได้
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
ข้อมูลที่มีอยู่แต่ใช้งานยากยังคงสร้างความเสี่ยง
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
ภาพจำลองการออกแบบ ระยะพัฒนาแบบ — ไม่ใช่ภาพงานก่อสร้างแล้วเสร็จ
แบบควรถูกออกแบบเพื่อสภาวะที่ดีที่สุด หรือเพื่อวันที่คนอ่านกำลังเหนื่อยที่สุด
ผลต่อการออกแบบ คือ ลำดับความสำคัญ ที่ชัด ขนาดตัวอักษรที่อ่านได้ การแยกข้อมูลสำคัญ และการลดความกำกวม เอกสารที่เคารพคนอ่านไม่ได้ลดมาตรฐานวิชาชีพ ตรงกันข้าม มันทำให้มาตรฐานนั้นมีโอกาสเกิดขึ้นจริง